หยุดไฟไว้ที่ใจ: ไม่ส่งต่อความโกรธให้ผู้ใด
รู้ทันความร้อนในใจ หยุดก่อนตอบโต้ และแก้ปัญหาโดยไม่ส่งความเจ็บต่อไป
ธรรมะจากหลวงตาน้อย
ทัศนะและข้อคิดที่ตกผลึกจากประสบการณ์การปฏิบัติตามรอยพระศาสดา ท่ามกลางกระแสโลกที่แปรเปลี่ยน เป็นเพียงถ้อยคำสั้นๆ เพื่อสะกิดใจผู้แสวงหาความสงบที่แท้จริง
บทความล่าสุด: การไม่เบียดเบียน
บทความก่อนหน้า
- มายาแห่งสมมติบัญญัติ และความจริงแห่งลมหายใจ อ่านบทความเชิงลึกเกี่ยวกับการละทิ้งหัวโขนทางโลก
- จิตที่สันโดษ ท่ามกลางกระแสน้ำโขงที่เชี่ยวกราก อ่านบทความเปรียบเปรยกระแสโลกกับสายน้ำ
- การสลัดทิ้งอดีตกรรม เพื่อสัมผัสปัจจุบันธรรมอันบริสุทธิ์ อ่านบทความว่าด้วยการไม่ยึดติดกับสิ่งที่ล่วงไปแล้ว
- กายป่วย แต่จิตไม่ป่วย: การวางใจเมื่อภัยแห่งโรคมาเยือน อ่านบทความเรื่องการแยกกายและจิตยามเจ็บไข้
- สายน้ำที่ไม่หวนกลับ: อุปมาแม่น้ำโขงกับวัฏจักร เกิด แก่ เจ็บ ตาย อ่านบทความว่าด้วยกระแสแห่งสังสารวัฏที่ไม่เคยไหลย้อนกลับ
- เสียงฝนในพรรษา: การจำวัดอยู่กับตนเองอย่างรู้ตื่น อ่านบทความเรื่องความสงัดในฤดูฝนและการกลับมาเฝ้าดูลมหายใจ
- ดอกบัวไม่กล่าวโทษโคลน: ใจที่พ้นจากคำครหา อ่านบทความว่าด้วยการไม่แบกคำยกย่องและคำตำหนิไว้ในใจ
- ทางดินหลังวัด: เดินช้าให้เห็นใจตน อ่านบทความแนวสันโดษว่าด้วยการเดินช้าและการกลับมารู้ใจตน
- กระท่อมนาในยามเย็น: ความพอดีที่ไม่ต้องอวดใคร อ่านบทความว่าด้วยความสมถะ ความพอดี และการไม่อวดตน
- เสียงไก่ขันเช้า: ตื่นก่อนความคิดฟุ้ง อ่านบทความเรื่องเช้าบ้านนอก สติ และการเริ่มวันด้วยใจที่รู้ตัว
- ลมผ่านคันนา: ปล่อยให้โลกผ่านใจ อ่านบทความว่าด้วยการปล่อยให้อารมณ์มากระทบแล้วผ่านไป
- ริมโขงยามเงียบ: อยู่กับความไม่แน่นอน อ่านบทความว่าด้วยความไม่แน่นอนและการวางใจตามกระแสน้ำโขง
- ใบไม้แห้งบนก้อนหิน: เห็นความเสื่อมโดยไม่เศร้า อ่านบทความเรื่องความไม่เที่ยง ความเสื่อม และปัญญาที่อ่อนโยน
- ไฟตะเกียงในคืนบ้านนอก: แสงเล็กที่พอแก่ทางเดิน อ่านบทความว่าด้วยสติเล็กๆ ที่พอให้เดินทางภายในได้มั่นคง
- รุ่งเช้าริมโขง: เริ่มต้นวันที่ใจยังไม่ถูกโลกครอบงำ อ่านบทความว่าด้วยความเงียบก่อนวันเริ่มและการตั้งสติให้เป็นพื้นของชีวิต
- ทางป่าเส้นเล็ก: ก้าวพอดีโดยไม่เร่งถึงปลายทาง อ่านบทความเรื่องความเพียรที่ต่อเนื่อง การเดินช้า และการเห็นใจในแต่ละก้าว
- ลานวัดยามบ่าย: ทำงานตรงหน้าให้เป็นการปฏิบัติ อ่านบทความว่าด้วยการกวาดลาน ล้างภาชนะ และทำหน้าที่ธรรมดาด้วยใจที่รู้ตัว
- น้ำโขงยามเย็น: ปล่อยวันที่ผ่านไปกับสายน้ำ อ่านบทความเรื่องการวางสิ่งที่ผ่านไปและคืนใจสู่ความสงบก่อนค่ำคืน
- ก้อนหินริมน้ำ: ตั้งมั่นโดยไม่ต้านกระแส อ่านบทความว่าด้วยความมั่นคงที่อ่อนโยนและการมีสติท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง
- นาหลังเกี่ยว: ความว่างที่สอนให้รู้จักพอ อ่านบทความเรื่องการพัก ความพอดี และคุณค่าของพื้นที่ว่างในชีวิต
- บัวกลางหนองอีสาน: ใจสะอาดได้แม้อยู่ท่ามกลางโลก อ่านบทความเรื่องการรักษาใจให้สะอาดโดยไม่ต้องหลบหนีจากชีวิตประจำวัน
- ลานป่าเงียบ: หยุดกายให้ใจได้กลับบ้าน อ่านบทความว่าด้วยความสงัด การรู้ลมหายใจ และการพาใจกลับสู่ปัจจุบัน
- ลมหนาวเหนือทุ่ง: รักษาความอบอุ่นด้วยสติ อ่านบทความเรื่องสติ เมตตา และการดูแลใจในวันที่เหน็บหนาว
- ทางเลียบโขง: เดินช้าให้ทันใจตน อ่านบทความว่าด้วยการลดความรีบและเดินแต่ละก้าวอย่างรู้ตัว