ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 321
ดูแลคนอื่นโดยยังเห็นใจตนวางบทผู้ช่วยเมื่ออีกคนเริ่มยืนได้
ให้ความสามารถของผู้รับมีพื้นที่เติบโต
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
เคยช่วยทุกขั้นจนคุ้น เมื่ออีกฝ่ายเริ่มทำเองคุณกลับกังวลและเข้าไปจัดการก่อน เขาจึงไม่มีโอกาสฝึกสิ่งที่พร้อมทำ
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
การรู้ใจช่วยเห็นความผูกพันกับบทบาทผู้จำเป็น เมตตาที่เกื้อกูลดูความสามารถปัจจุบันของอีกคน ไม่ยึดรูปแบบช่วยเดิมไว้ตลอด
นำไปใช้ในวันนี้
ถามสิ่งที่เขาอยากลองเอง ตกลงจุดที่ขอช่วยได้ และเว้นพื้นที่ให้เรียนรู้ในส่วนที่ปลอดภัย ความไม่คล่องช่วงแรกไม่จำเป็นต้องแปลว่าต้องยึดงานคืน
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- ดูสิ่งที่เขาทำได้เพิ่ม
- ตกลงขอบเขตทดลอง
- รอให้เขาขอช่วยในส่วนที่เหมาะ
ความช่วยเหลือสำเร็จบางส่วน เมื่อผู้รับมีอิสระเพิ่มขึ้น