ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 269
พักกายให้ใจมีที่อาศัยพักจากบทบาทคนที่ต้องไหวเสมอ
บอกความเหนื่อยโดยไม่ลดคุณค่าตน
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
คนรอบตัวคุ้นกับการให้คุณช่วยทุกเรื่อง คุณจึงไม่กล้าบอกว่าเหนื่อย กลัวภาพคนเข้มแข็งจะหายไป
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
การเห็นใจตามจริงช่วยคลายการยึดภาพตน การยอมรับว่ากำลังน้อยไม่ทำลายคุณค่าของความช่วยเหลือที่ผ่านมา แต่ทำให้ขอความช่วยเหลือได้ตรงเหตุ
นำไปใช้ในวันนี้
บอกภาระที่มีและส่วนที่รับเพิ่มไม่ไหว เลือกคนที่ไว้ใจได้หนึ่งคนเพื่อแบ่งงาน ไม่ต้องรอจนหมดแรงจึงอนุญาตให้ตนมีข้อจำกัด
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- ระบุงานที่เกินกำลัง
- ขอแบ่งงานอย่างเจาะจง
- ยอมรับความช่วยเหลือที่เหมาะ
ความเข้มแข็งบางครั้งคือการพูดความจริงว่าตอนนี้ต้องพัก