ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 313
ดูแลคนอื่นโดยยังเห็นใจตนผู้ดูแลก็เป็นคนที่ต้องได้รับการดูแล
เมตตาไม่ข้ามความจำเป็นของตน
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
มัวดูแลทุกมื้อและทุกนัดของอีกคนจนตนกินไม่เป็นเวลา พอเริ่มหงุดหงิดก็รู้สึกผิดว่าเมตตาไม่พอ
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
เมตตาต่อสรรพชีวิตมีพื้นที่ให้ตัวเราด้วย การรักษากำลังผู้ดูแลช่วยให้ความช่วยเหลือมีความต่อเนื่อง ไม่ใช่การแย่งความสำคัญจากผู้ป่วย
นำไปใช้ในวันนี้
กันเวลาสำหรับอาหารและพัก ขอคนอื่นช่วยในช่วงที่ระบุชัด หากไม่มีคนแทนให้คุยช่องทางสนับสนุนที่เหมาะ ไม่รอให้หมดแรงจึงมองความจำเป็นตน
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- ดูความจำเป็นที่ตนขาด
- ขอช่วงช่วยที่เจาะจง
- รับการพักโดยไม่ต้องขอโทษที่เป็นคน
ความเมตตาแข็งแรงขึ้นได้เมื่อผู้ให้ไม่ถูกทอดทิ้ง