ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 271
พักกายให้ใจมีที่อาศัยกลับจากพักโดยไม่รีบชดใช้เวลาทั้งหมด
รักษาจังหวะหลังได้กำลังคืน
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
พักแล้วรู้สึกดีขึ้น แต่พอกลับงานก็เร่งเป็นสองเท่าเพื่อชดเชยช่วงที่หยุด ไม่นานความล้าจึงกลับมาเหมือนเดิม
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
ความเพียรที่เหมาะต้องรักษาเหตุเกื้อกูลด้วย หากใช้กำลังที่ได้คืนจนหมดทันที การพักย่อมเป็นเพียงการวนแก้ปลายเหตุ
นำไปใช้ในวันนี้
เริ่มงานชิ้นแรกในขนาดพอดี ดูเวลาที่เหลือจริงและปรับลำดับสำคัญ ไม่รับภาระเพิ่มเพียงเพื่อพิสูจน์ว่าการพักไม่ได้ทำให้ตนช้ากว่าใคร
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- เลือกงานแรกที่ชัด
- เว้นจังหวะเปลี่ยนกิจ
- ทบทวนปริมาณงานปลายวัน
พักแล้วเดินต่ออย่างพอดี ทำให้การดูแลใจยืนระยะได้