ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 350
รับคำคนโดยไม่หลงเสียตน
ฟังคำติโดยไม่ยืมสายตานั้นมองตนทั้งวัน
ภาพจำลองประกอบแนวคิดในบทความ · บรรยากาศพื้นบ้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
บทสนทนาจบแล้วแต่เรายังใช้เสียงผู้วิจารณ์ตรวจทุกการกระทำของตน
ลองวางใจและดูแลตามเหตุ
เก็บข้อเรียนรู้ที่ชัดไว้ แล้วกลับมารับรู้กิจที่ทำจริง เสียงที่เล่นซ้ำในใจไม่ใช่ผู้ประเมินที่ต้องเชื่อฟังตลอดเวลา
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- จดสิ่งที่จะปรับ
- รู้เมื่อเสียงเดิมกลับมา
- กลับสัมผัสมือกับงานปัจจุบัน
ดูธรรมะจากหลวงตาน้อยทั้งหมด · สารบัญอ่านพักใจ 390 เรื่อง
