ยอมเป็นผู้เริ่มต้นในเรื่องที่ไม่คุ้น

วางภาพคนเก่ง เพื่อให้ตนมีสิทธิ์ถาม ลอง และเรียนรู้จากผู้อื่น

ทำงานเก่งมานานแล้วต้องใช้เครื่องมือใหม่ เราอาจกลัวเสียภาพลักษณ์จนทำเหมือนเข้าใจ ทั้งที่คำถามง่าย ๆ จะช่วยประหยัดเวลาทั้งทีม ความยึดในความเก่งจึงทำให้เรื่องใหม่หนักเกินจริง

หลักธรรมที่นำมาประยุกต์

สติทำให้เห็นความอายที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องตามมันไปทุกครั้ง เมื่อความรู้มีขอบเขต การยอมรับว่ายังไม่รู้ช่วยให้การกระทำตรงกับความจริงและลดผลเสียจากการเดา แนวพิจารณานี้สัมพันธ์กับสติปัฏฐานสูตร (มัชฌิมนิกาย 10) ประเด็นที่นำมาปรับใช้คือ รู้กาย ความรู้สึก และใจตามที่กำลังเป็น

ลองใช้กับชีวิตจริง

บอกผู้สอนว่าคุ้นส่วนใดและยังติดส่วนใด ขอให้สาธิตหนึ่งรอบแล้วลองเอง แยกความคล่องในงานเดิมออกจากความไม่คุ้นในเรื่องใหม่ การรับบทผู้เรียนไม่ลบประสบการณ์ที่ผ่านมา แต่ทำให้ประสบการณ์นั้นเติบโตต่อ

ฝึกทีละก้าวในวันนี้

1. ยอมรับสิ่งที่ยังไม่รู้โดยไม่แก้ตัว
2. ถามคำถามที่ช่วยให้ลงมือได้หนึ่งข้อ
3. ขอบคุณผู้ที่สอนโดยไม่เทียบตำแหน่ง

เลือกเพียงข้อที่พอดีกับกำลังของวันนี้ แล้วกลับมาดูผลด้วยความอ่อนโยน หากเรื่องที่เผชิญหนักเกินรับไหว การขอความช่วยเหลือจากคนที่ไว้ใจเป็นการดูแลตนเองอย่างหนึ่ง

อ่านหลักธรรมต้นทางฉบับภาษาไทย: สติปัฏฐานสูตร (มัชฌิมนิกาย 10) · บทความนี้เป็นการประยุกต์หลักธรรม ไม่ใช่คำเทศน์ถอดเทปหรือคำตรัสอ้างตรง