ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 251
เริ่มสงบด้วยการรู้ลมหายใจจบการรู้ลมแล้วพาสติกลับไปใช้
ต่อความรู้ตัวจากที่นั่งสู่การกระทำ
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
หลังช่วงฝึกสั้น ๆ คุณลุกอย่างรวดเร็วและรีบตอบข้อความ ความสงบจึงเหมือนถูกทิ้งไว้บนที่นั่ง
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
การรู้กายต่อเนื่องในอิริยาบถเป็นทางเชื่อมระหว่างการฝึกกับชีวิต ไม่ต้องรักษาอารมณ์นิ่งตลอด แต่รู้การเปลี่ยนกิจได้
นำไปใช้ในวันนี้
ก่อนลุกให้รู้เจตนาจะลุก จากนั้นรับรู้น้ำหนักเท้าเมื่อยืน และเลือกคำตอบแรกอย่างไม่รีบ ช่วงฝึกจึงกลายเป็นคุณภาพของการใช้ชีวิตต่อ
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- รู้ว่ากำลังจะลุก
- สัมผัสการยืนหนึ่งจังหวะ
- ทำกิจถัดไปด้วยความใส่ใจ
สิ่งที่พาออกจากที่นั่งได้คือความรู้ตัว ไม่ใช่หน้าที่ต้องสงบเหมือนเดิม