ตะกร้าผลไม้ริมโขง: รอคอยโดยไม่ปล่อยใจให้ร้อน

ผลไม้ในสวนสอนว่าผลบางอย่างต้องอาศัยเวลา ฤดูกาล และการดูแล

ตะกร้าฝรั่งวางอยู่ริมระเบียง ผลที่ยังอยู่บนต้นต้องอาศัยเวลา แม้คนดูแลสวนทำหน้าที่แล้วก็ยังต้องรอจังหวะของธรรมชาติ สิ่งธรรมดาที่เห็นอยู่ทุกวันอาจเป็นครูได้ เมื่อเราหยุดพอที่จะมองโดยไม่รีบตั้งชื่อหรือเรียกร้องให้เป็นอย่างใจ

ความอดทนไม่ใช่การนั่งเฉย แต่คือการดูแลเหตุให้ดีโดยไม่บังคับผล การฝึกจึงไม่ได้อยู่ไกลจากชีวิต แต่เริ่มตรงขณะที่เรารู้ว่าใจกำลังผลัก ดึง หรือเผลอตามสิ่งใด แล้วเลือกตอบอย่างมีสติ

นำไปฝึกในวันนี้

1. ตรวจว่าส่วนของเราทำครบหรือยัง
2. กำหนดเวลาทบทวนแทนการเฝ้ากังวล
3. ใช้ช่วงรอทำสิ่งที่มีประโยชน์อื่น

ไม่ต้องทำให้ครบพร้อมกัน เลือกเพียงข้อเดียวแล้วทำด้วยความรู้ตัว ความสม่ำเสมอที่อ่อนโยนมีประโยชน์กว่าความตั้งใจแรงเพียงชั่วครู่ เพราะช่วยให้ธรรมะค่อย ๆ อยู่ในคำพูด งาน และความสัมพันธ์จริง

ผู้รอเป็น ย่อมไม่เผาใจตนเองก่อนผลจะมาถึง เมื่อเห็นดังนี้ เราจะไม่ใช้ธรรมะเพื่อหนีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ แต่ใช้สติและปัญญาทำหน้าที่โดยไม่เพิ่มความทุกข์ให้ตนหรือผู้อื่น

บทความนี้เป็นข้อพิจารณาที่คณะผู้จัดทำเรียบเรียงเพื่อการอ่านและฝึกในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่คำเทศน์ถอดเทปหรือคำกล่าวของหลวงตาน้อยโดยตรง