พระเทพวชิรคุณ

ดอกบัวมิได้รอให้น้ำใสสะอาดทุกหยดจึงค่อยเติบโต มันหยั่งรากในโคลน ผ่านน้ำที่ขุ่นและค่อยยกดอกขึ้นรับแสง ภาพของบัวในหนองน้ำอีสานจึงเตือนว่า เราไม่จำเป็นต้องรอให้โลกหมดปัญหาก่อนจึงจะฝึกใจให้สงบ

ความสะอาดของใจไม่ได้หมายถึงการไม่เคยมีความโกรธ ความอยาก หรือความน้อยใจ แต่คือการรู้ทันเมื่อสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น ไม่เติมเชื้อด้วยคำพูดและการกระทำที่ทำร้ายกัน อารมณ์เป็นสิ่งที่เกิดตามเหตุ เมื่อเหตุเปลี่ยนมันก็ดับได้ หากเราไม่ยึดว่าเป็นตัวเรา

บางวันต้องอยู่ท่ามกลางความวุ่นวาย หน้าที่มาก และผู้คนที่คิดเห็นไม่ตรงกัน การปลีกวิเวกในวันเช่นนั้นอาจเป็นเพียงช่วงสั้นๆ ระหว่างลมหายใจ หยุดก่อนตอบ รู้กายที่กำลังตึง และเลือกใช้คำที่ไม่ทำให้ใจตนมัวหมองกว่าเดิม

บัวไม่ได้เกลียดโคลน เพราะโคลนเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต เราก็เรียนรู้จากอุปสรรคได้ คำตำหนิทำให้เห็นจุดที่ควรแก้ ความผิดหวังทำให้รู้จักความไม่แน่นอน และวันที่ไม่เป็นดังใจช่วยให้เราลดความยึดมั่นในแผนของตน

เมื่อใจมีสติ โลกเดิมอาจยังมีเสียงดัง แต่เราไม่จำเป็นต้องดังตาม ทำหน้าที่ตรงหน้าอย่างซื่อสัตย์ รักษาศีลในเรื่องเล็ก และให้เวลาแก่ความเงียบเสมอ ใจก็สามารถค่อยๆ เบ่งบานท่ามกลางชีวิตจริง โดยไม่ต้องรอหนีไปอยู่ในสถานที่สมบูรณ์แบบ