คืนที่นอนไม่หลับ: พักกายก่อนพักความคิด

เมื่อนอนไม่หลับ การบังคับให้หลับมักเพิ่มความตึง

เสียงกลางคืนเงียบแล้ว แต่เรานับชั่วโมงที่เหลือจนใจยิ่งตื่น

หลักธรรมที่นำมาประยุกต์

รู้กายและใจอย่างไม่ตำหนิ เป็นการพักได้แม้ความง่วงยังไม่มา แนวพิจารณานี้สัมพันธ์กับสติปัฏฐานสูตร (มัชฌิมนิกาย 10) ประเด็นที่นำมาปรับใช้คือ รู้กาย ความรู้สึก และใจตามที่กำลังเป็น

ลองใช้กับชีวิตจริง

ลดแสง วางหน้าจอ และรับรู้สัมผัสของที่นอน หากปัญหานอนต่อเนื่องควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

ฝึกทีละก้าวในวันนี้

1. ผ่อนกรามและไหล่
2. รู้ลมหายใจโดยไม่บังคับจังหวะ
3. เลิกคำนวณชั่วโมงที่เหลือชั่วคราว

เลือกเพียงข้อที่พอดีกับกำลังของวันนี้ แล้วกลับมาดูผลด้วยความอ่อนโยน หากเรื่องที่เผชิญหนักเกินรับไหว การขอความช่วยเหลือจากคนที่ไว้ใจเป็นการดูแลตนเองอย่างหนึ่ง

อ่านหลักธรรมต้นทางฉบับภาษาไทย: สติปัฏฐานสูตร (มัชฌิมนิกาย 10) · บทความนี้เป็นการประยุกต์หลักธรรม ไม่ใช่คำเทศน์ถอดเทปหรือคำตรัสอ้างตรง