พระเทพวชิรคุณ

ในบ้านนอก เสียงไก่ขันเช้าไม่ได้ถามว่าเราพร้อมหรือไม่ มันเพียงทำหน้าที่บอกเวลาของมัน คนที่ตื่นขึ้นมาแล้วรีบหยิบความกังวลเก่าขึ้นแบก ย่อมเริ่มวันด้วยภาระ แต่คนที่ตื่นแล้วกลับมารู้ลมหายใจสักครู่ ย่อมให้โอกาสใจได้เริ่มใหม่

ความคิดฟุ้งมักตื่นเร็วกว่าเรา มันพาเราไปหาเรื่องเมื่อวาน พาไปกลัววันพรุ่งนี้ และพาไปแต่งเรื่องที่ยังไม่เกิด การภาวนาจึงไม่ใช่การห้ามความคิดทั้งหมด แต่คือการตื่นให้ทันว่าความคิดกำลังทำงาน เมื่อรู้ทัน ความคิดก็เป็นเพียงเสียงหนึ่ง ไม่ใช่นายของใจ

หลวงตาน้อยให้ความสำคัญกับสติที่เรียบง่าย ไม่ต้องรอพิธีใหญ่ ไม่ต้องรอเวลาเหมาะ แค่รู้ตัวในตอนล้างหน้า รู้ตัวตอนเดิน รู้ตัวตอนฟังเสียงไก่ขัน ใจก็เริ่มมีที่ตั้ง ความสงบจึงเกิดจากการกลับมารู้ในสิ่งธรรมดา

หากเช้าวันใดใจวุ่นวาย ลองอย่าเพิ่งเชื่อทุกความคิดที่เข้ามา นั่งนิ่งๆ สักครู่ ฟังเสียงรอบตัว รู้ลมหายใจ แล้วค่อยเริ่มงาน ชีวิตอาจยังมีเรื่องมากเหมือนเดิม แต่ใจที่ตื่นก่อนความฟุ้ง ย่อมไม่ถูกลากไปง่ายเท่าเดิม