ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 264
พักกายให้ใจมีที่อาศัยพักโดยไม่เปรียบเทียบความอึดกับใคร
ยอมรับกำลังกายตามจริง
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
เห็นเพื่อนทำงานได้ยาวจึงฝืนตนต่อ ทั้งที่ตาล้าและเริ่มผิดพลาด คุณกลัวว่าการพักจะทำให้ดูไม่ตั้งใจ
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
ความเพียรที่เกื้อกูลพิจารณาผลของการกระทำ ไม่ใช่วัดจากเวลาที่ฝืนได้ ความเหนื่อยต่างกันตามกาย ภาระ และการพักก่อนหน้า
นำไปใช้ในวันนี้
ดูคุณภาพงานและสัญญาณกายของตน วางช่วงพักให้สัมพันธ์กับงานจริง และสื่อสารเวลาส่งงานอย่างตรงไปตรงมา แทนการรับปากจากการแข่งความอึด
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- ระบุสัญญาณล้าสองอย่าง
- พักก่อนผิดพลาดเพิ่ม
- ปรับแผนตามกำลังจริง
ความรับผิดชอบรวมถึงการรู้ว่ากำลังใกล้หมดเมื่อใด