ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 266
พักกายให้ใจมีที่อาศัยขอพักจากวงสนทนาอย่างอ่อนโยน
รักษาขอบเขตโดยไม่กล่าวโทษผู้ร่วมวง
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
การพบปะสนุกดีแต่หลังคุยนานคุณเริ่มหมดแรง ยังฝืนนั่งต่อเพราะกลัวคนอื่นคิดว่าหยิ่ง แล้วกลับบ้านด้วยความหงุดหงิด
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
เมตตาต่อผู้อื่นอยู่ร่วมกับการยอมรับขีดจำกัดตนได้ การจากวงอย่างสุภาพช่วยรักษาความสัมพันธ์มากกว่าฝืนจนพูดด้วยความรำคาญ
นำไปใช้ในวันนี้
บอกขอบคุณและแจ้งว่าขอพัก ไม่ต้องแต่งเรื่องใหญ่เพื่อให้สิทธิแก่ตน หากมีหน้าที่ร่วมอยู่ให้ตกลงว่าจะรับผิดชอบส่วนใดต่ออย่างชัดเจน
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- รู้ว่าความอิ่มตัวมาถึง
- กล่าวลาโดยไม่ตำหนิใคร
- รักษาข้อตกลงที่จำเป็น
การพักไม่จำเป็นต้องทำให้ใครกลายเป็นผู้ผิด