ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 256
เริ่มวันโดยไม่รีบแบกวันทั้งวันจัดเวลาสำหรับใจไว้ในเช้าธรรมดา
ไม่รอวันว่างจึงจะกลับมารู้ตัว
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
ตั้งใจฝึกจิตมาหลายวันแต่เช้าทุกวันเต็มด้วยงานบ้าน จึงเลื่อนการดูแลใจไปเป็นสิ่งที่จะทำเมื่อชีวิตลงตัว
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
ความเพียรที่เกื้อกูลไม่ต้องเริ่มจากช่วงเวลายาวเสมอ การรักษาสิ่งดีขนาดพอเหมาะทำให้การฝึกอยู่กับชีวิตจริงได้
นำไปใช้ในวันนี้
เลือกจุดที่เกิดทุกเช้า เช่น หลังล้างหน้า หยุดรู้กายหนึ่งนาที ไม่เพิ่มงานจนตารางล้น เมื่อทำต่อเนื่องได้จึงค่อยปรับตามกำลัง
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- เลือกกิจประจำเป็นสัญญาณ
- พักรู้กายในช่วงสั้น
- ประเมินความพอดีเมื่อครบสัปดาห์
นาทีที่ทำได้สม่ำเสมอมีประโยชน์กว่าชั่วโมงที่รอไม่ถึง