เมื่อชื่อของเราไม่อยู่ในรายชื่อสำคัญ

อยู่กับการไม่ถูกเลือกโดยไม่รีบตัดสินว่าไม่มีใครเห็นคุณค่า

งานหนึ่งประกาศรายชื่อผู้ร่วมโครงการแต่ไม่มีชื่อเรา ใจอาจข้ามจากความเสียดายไปถึงความคิดว่าทุกคนไม่ต้องการเรา ทั้งที่การคัดเลือกอาจขึ้นกับเวลา งบ หรือเงื่อนไขที่เราไม่ทราบ

หลักธรรมที่นำมาประยุกต์

รู้ความเจ็บที่เกิดขึ้นแล้วระวังความคิดซึ่งทำให้เจ็บซ้ำ การไม่ถูกเลือกในเรื่องหนึ่งไม่ให้ข้อมูลพอสำหรับตัดสินความสัมพันธ์ทั้งหมดหรือความสามารถทุกด้าน แนวพิจารณานี้สัมพันธ์กับสัลลัตถสูตร (สังยุตตนิกาย 36.6) ประเด็นที่นำมาปรับใช้คือ เห็นความเจ็บที่เกิดขึ้น และไม่เติมความทุกข์ซ้ำด้วยการยึดหรือผลักไส

ลองใช้กับชีวิตจริง

ถามเกณฑ์คัดเลือกอย่างสุภาพหากเกี่ยวกับการพัฒนา พิจารณาว่าส่วนใดเตรียมเพิ่มได้ และดูงานที่ยังมีความหมายอยู่ หากมีความไม่เป็นธรรมจริง ให้รวบรวมข้อมูลและใช้ช่องทางที่เหมาะสม ความรู้สึกได้รับการรับฟังได้พร้อมกับการตรวจข้อเท็จจริง

ฝึกทีละก้าวในวันนี้

1. พักก่อนส่งข้อความจากความน้อยใจ
2. ถามเหตุผลที่เกี่ยวกับการพัฒนา
3. เลือกงานหนึ่งอย่างที่ยังรับผิดชอบได้ดี

เลือกเพียงข้อที่พอดีกับกำลังของวันนี้ แล้วกลับมาดูผลด้วยความอ่อนโยน หากเรื่องที่เผชิญหนักเกินรับไหว การขอความช่วยเหลือจากคนที่ไว้ใจเป็นการดูแลตนเองอย่างหนึ่ง

อ่านหลักธรรมต้นทางฉบับภาษาไทย: สัลลัตถสูตร (สังยุตตนิกาย 36.6) · บทความนี้เป็นการประยุกต์หลักธรรม ไม่ใช่คำเทศน์ถอดเทปหรือคำตรัสอ้างตรง