ธรรมะจากหลวงตาน้อย

เรื่องใหม่

พักการมองกายเป็นโครงการแก้ไขตลอดเวลา

ทุกครั้งที่เห็นตนในกระจก เรานึกถึงส่วนที่ต้องเปลี่ยนจนไม่เคยได้รับความอ่อนโยน

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

รู้กายก่อนพูดเรื่องที่กลัว

ใกล้บทสนทนาสำคัญแล้วใจซ้อมคำไม่หยุดจนกายตึง

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

รู้สัมผัสผ้าขณะพับให้ใจกลับบ้าน

ทำงานบ้านด้วยใจที่วนเรื่องไกลจนเผลอทำของตกและหงุดหงิดตน

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

กายวันนี้ไม่ต้องเหมือนวันที่แข็งแรงที่สุด

ทำกิจได้ลดลงแล้วฝืนตามความสามารถเก่าจนไม่เหลือแรงให้วันต่อไป

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

ฟังกายโดยไม่ค้นหาโรคทุกนาที

เริ่มรู้กายแล้วกลับเฝ้าตรวจทุกความรู้สึกจนกังวลมากกว่าเดิม

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

เปลี่ยนท่าโดยไม่คิดว่าการฝึกขาด

นั่งรู้กายแล้วเมื่อย แต่ไม่กล้าขยับเพราะกลัวทำลายความต่อเนื่อง

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

ความหิวไม่ต้องมาพร้อมคำตัดสินตน

หิวในเวลาที่ต่างจากคนอื่นแล้วรู้สึกว่ากายตนเป็นภาระหรือไม่มีวินัย

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

ดื่มน้ำแล้วรู้ว่ากำลังดูแลกาย

หยิบน้ำดื่มพร้อมคิดงานจนไม่รู้ว่ากายต้องการพักแค่ไหน

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

รู้การเดินโดยไม่แข่งจำนวนก้าว

ตั้งใจเดินมีสติแล้วมัวนับให้ครบ จนไม่ได้รับรู้การก้าวจริง

อ่านบทความ

เรื่องใหม่

ไหล่ที่ยกอยู่เตือนให้กลับมารู้กาย

ทำงานจนไหล่เกร็งแต่ใจคิดว่าต้องทำต่อให้เสร็จก่อนจึงค่อยรับรู้กาย

อ่านบทความ