ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 249
เริ่มสงบด้วยการรู้ลมหายใจวางคำว่าต้องสงบก่อนรู้ลม
ไม่ใช้ความคาดหวังบังสิ่งที่กำลังเป็น
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
นั่งได้สักพักแล้วคอยถามว่าทำไมยังไม่เย็นใจ พอไม่พบความสงบก็คิดว่าตนเสียเวลา
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
การรู้ใจที่ยังไม่สงบเป็นการเห็นตามจริง หากมัววัดระยะห่างจากความสงบ เราอาจมองข้ามความรู้ตัวที่เกิดอยู่แล้ว
นำไปใช้ในวันนี้
เปลี่ยนคำถามจากสงบหรือยังเป็นขณะนี้รู้อะไร ลม ความร้อน หรือความหงุดหงิดล้วนใช้เริ่มรู้ได้ แล้วจบช่วงฝึกตามเวลาที่ตั้งไว้อย่างพอดี
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- จับคำว่าต้องสงบให้ทัน
- รู้สภาพหนึ่งตามจริง
- จบการฝึกโดยไม่ให้คะแนนตน
ใจไม่ต้องผ่านเงื่อนไขใดก่อนจะได้รับความใส่ใจ