ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 248
เริ่มสงบด้วยการรู้ลมหายใจรู้ลมโดยไม่รอห้องเงียบ
ฝึกอยู่กับกายท่ามกลางเสียงธรรมดา
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
ตั้งใจฝึกแต่มีเสียงคนคุยและเสียงงานบ้าน ใจจึงคิดว่าต้องย้ายที่หรือรอให้ทุกคนหยุดจึงเริ่มได้
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
เสียงเป็นสิ่งที่รู้ได้ ส่วนความรำคาญก็เป็นอีกสภาพให้สังเกต สติจึงไม่จำเป็นต้องอาศัยสิ่งแวดล้อมที่ตรงใจทุกอย่าง
นำไปใช้ในวันนี้
เลือกเวลาสั้น ๆ รู้ลมพร้อมยอมให้เสียงอยู่ในพื้นหลัง หากเสียงรบกวนงานสำคัญก็จัดพื้นที่ตามเหตุผล โดยไม่ถือว่าการปรับสถานที่เป็นความพ่ายแพ้
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- รู้ว่าได้ยินเสียง
- กลับสัมผัสลมที่ชัด
- กำหนดช่วงฝึกพอดีกับสถานที่
ความสงบเริ่มจากไม่เพิ่มการต่อสู้กับทุกเสียงที่ผ่านเข้ามา