ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 244
เริ่มสงบด้วยการรู้ลมหายใจเมื่อความคิดแทรกระหว่างนับลม
รู้ว่าเผลอแล้วกลับอย่างอ่อนโยน
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
ตั้งใจจะนับลมสิบครั้ง แต่ถึงครั้งที่สามใจก็ไปทบทวนคำพูดเมื่อวาน พอรู้ตัวก็เริ่มตำหนิว่าฝึกไม่ได้
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
ใจที่ฟุ้งเป็นสภาพให้รู้ได้เช่นเดียวกับใจสงบ การกลับมารู้ว่าฟุ้งจึงเป็นส่วนหนึ่งของการฝึก ไม่ใช่หลักฐานว่าทั้งช่วงเวลาสูญเปล่า
นำไปใช้ในวันนี้
หยุดการตัดสิน รู้สั้น ๆ ว่าคิด แล้วเริ่มนับใหม่จากหนึ่งโดยไม่ลงโทษตน จำนวนครั้งที่นับครบไม่ใช่ตัววัดคุณค่าของคนฝึก
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- รับรู้ว่าใจไปคิด
- เว้นคำตำหนิตนหนึ่งประโยค
- เริ่มรู้ลมรอบปัจจุบัน
ทุกครั้งที่กลับมา เราได้ฝึกการเริ่มใหม่ด้วยความเมตตา