คำชมเมื่อวาน ไม่ต้องเป็นงานพิสูจน์วันนี้

รับความยินดีจากคำชม โดยไม่สร้างเงื่อนไขว่าต้องดีกว่าเดิมทุกครั้ง

ได้รับคำชมจากงานหนึ่งแล้วเริ่มกังวลกับงานถัดไป ต้องทำให้คนประทับใจอีก ราวกับหากครั้งนี้ธรรมดา ความดีที่ผ่านมาจะถูกลบ ความชื่นใจจึงเปลี่ยนเป็นแรงบังคับเงียบ ๆ

หลักธรรมที่นำมาประยุกต์

การรู้ความพอใจตามที่เกิดช่วยให้เห็นทั้งความสุขและความยึดที่ตามมา เราชื่นชมผลดีได้ แล้วกลับไปพิจารณางานใหม่ตามเงื่อนไขของมันโดยไม่ใช้ความรู้สึกเดิมเป็นข้อเรียกร้อง แนวพิจารณานี้สัมพันธ์กับสติปัฏฐานสูตร (มัชฌิมนิกาย 10) ประเด็นที่นำมาปรับใช้คือ รู้กาย ความรู้สึก และใจตามที่กำลังเป็น

ลองใช้กับชีวิตจริง

ขอบคุณคำชม แล้วตั้งมาตรฐานงานใหม่จากวัตถุประสงค์ เวลา และกำลังที่มี บางงานต้องละเอียด บางงานเพียงครบและใช้งานได้ หากใจขอเสียงรับรองอีก ให้รู้ความต้องการนั้นก่อนตัดสินใจเพิ่มงานที่ไม่จำเป็น

ฝึกทีละก้าวในวันนี้

1. รับคำชมด้วยคำขอบคุณสั้น ๆ
2. กำหนดสิ่งจำเป็นของงานใหม่ให้ชัด
3. ยอมให้งานที่พอดีเสร็จโดยไม่เติมเพื่อเอาใจ

เลือกเพียงข้อที่พอดีกับกำลังของวันนี้ แล้วกลับมาดูผลด้วยความอ่อนโยน หากเรื่องที่เผชิญหนักเกินรับไหว การขอความช่วยเหลือจากคนที่ไว้ใจเป็นการดูแลตนเองอย่างหนึ่ง

อ่านหลักธรรมต้นทางฉบับภาษาไทย: สติปัฏฐานสูตร (มัชฌิมนิกาย 10) · บทความนี้เป็นการประยุกต์หลักธรรม ไม่ใช่คำเทศน์ถอดเทปหรือคำตรัสอ้างตรง