รอยน้ำบนตลิ่ง: ทุกระดับเคยเป็นเพียงชั่วคราว

ตลิ่งเก็บร่องรอยว่าน้ำเคยสูงและเคยลด ไม่มีระดับใดคงเดิม

ฤดูหนึ่งน้ำแตะกิ่งไม้ อีกฤดูพื้นทรายปรากฏให้เดิน สิ่งธรรมดาที่เห็นอยู่ทุกวันอาจเป็นครูได้ เมื่อเราหยุดพอที่จะมองโดยไม่รีบตั้งชื่อหรือเรียกร้องให้เป็นอย่างใจ

เมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดา เราจะเตรียมพร้อมโดยไม่ตื่นตระหนก การฝึกจึงไม่ได้อยู่ไกลจากชีวิต แต่เริ่มตรงขณะที่เรารู้ว่าใจกำลังผลัก ดึง หรือเผลอตามสิ่งใด แล้วเลือกตอบอย่างมีสติ

นำไปฝึกในวันนี้

1. ดูสิ่งที่กำลังเปลี่ยนโดยไม่ปฏิเสธ
2. เตรียมทางเลือกสำหรับสิ่งสำคัญ
3. ใช้เวลาที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์

ไม่ต้องทำให้ครบพร้อมกัน เลือกเพียงข้อเดียวแล้วทำด้วยความรู้ตัว ความสม่ำเสมอที่อ่อนโยนมีประโยชน์กว่าความตั้งใจแรงเพียงชั่วครู่ เพราะช่วยให้ธรรมะค่อย ๆ อยู่ในคำพูด งาน และความสัมพันธ์จริง

รอยเก่าบนตลิ่งไม่ได้เรียกน้ำกลับมา เพียงสอนคนให้เข้าใจฤดูกาล เมื่อเห็นดังนี้ เราจะไม่ใช้ธรรมะเพื่อหนีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ แต่ใช้สติและปัญญาทำหน้าที่โดยไม่เพิ่มความทุกข์ให้ตนหรือผู้อื่น

บทความนี้เป็นข้อพิจารณาที่คณะผู้จัดทำเรียบเรียงเพื่อการอ่านและฝึกในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่คำเทศน์ถอดเทปหรือคำกล่าวของหลวงตาน้อยโดยตรง