พระเทพวชิรคุณ

กระท่อมนาเล็กๆ มีหลังคาพอกันแดดกันฝน มีเสาไม่กี่ต้น มีที่ให้นั่งพักเมื่อเหนื่อย มันไม่ได้ประกาศความสำคัญของตน แต่ทำหน้าที่ของตนอย่างเงียบๆ ความพอดีของกระท่อมจึงเป็นคำสอนที่ไม่ต้องใช้ถ้อยคำมาก

คนเรามักเหนื่อยเพราะอยากให้ชีวิตใหญ่กว่าความจำเป็น อยากให้คนเห็นมากกว่าความจริง แต่เมื่อกลับมาดูให้ดี สิ่งที่หล่อเลี้ยงใจจริงๆ อาจไม่ใช่ความใหญ่โต หากเป็นความพอดีที่ทำให้ใจไม่ต้องวิ่งไล่ตามสายตาของใคร

ปลีกวิเวกไม่ได้ทำให้ชีวิตด้อยค่า ตรงกันข้าม มันทำให้เห็นว่าคุณค่าบางอย่างเกิดขึ้นเมื่อเราไม่ต้องแสดงตน หลวงตาน้อยจึงให้ความสำคัญกับความสมถะ เพราะความสมถะช่วยตัดภาระของการอวด เมื่อไม่ต้องอวด ใจก็เหลือแรงสำหรับภาวนา

ยามเย็นในท้องนา แสงอาทิตย์ค่อยๆ ต่ำลงโดยไม่เร่งใคร กระท่อมนายังอยู่ที่เดิม ทำหน้าที่ของมันตามสมควร หากใจเรารู้จักพอดีเช่นนั้น แม้มีน้อยก็ไม่ขาด แม้ไม่เด่นก็ไม่ต่ำ และแม้เงียบก็ไม่ว่างเปล่า