ธรรมะจากหลวงตาน้อย · บทที่ 262
พักกายให้ใจมีที่อาศัยพักก่อนที่ความเหนื่อยจะเลือกคำพูดแทนเรา
สังเกตกายล้าก่อนเผลอทำร้ายความสัมพันธ์
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
วันหนึ่งคุณตอบคนใกล้ตัวด้วยความหงุดหงิด ทั้งที่คำถามของเขาธรรมดา เมื่อย้อนดูจึงพบว่าตนทำงานต่อเนื่องและยังไม่ได้กินข้าว
พิจารณาอย่างอ่อนโยน
สติชวนรู้ทั้งกายและใจ ความหิวหรือความล้าไม่ใช่ข้ออ้างให้ทำร้ายกัน แต่เป็นเหตุที่ควรดูแลก่อนความตึงจะขยายเป็นการทะเลาะ
นำไปใช้ในวันนี้
บอกตรง ๆ ว่าขอพักสั้น ๆ แล้วกลับมาคุย ระหว่างพักให้ดูแลความจำเป็นของกาย แทนการทบทวนว่าคนอื่นน่ารำคาญเพียงใด
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- รู้สัญญาณล้าของตน
- บอกเวลาที่จะกลับมาคุย
- พักกินน้ำหรืออาหารตามจำเป็น
การพักอย่างรับผิดชอบช่วยให้เมตตามีกำลังใช้งานจริง