ค่อย ๆ อ่าน ค่อย ๆ ฝึก
อ่านพักใจ
ให้วันนี้เบาลงทีละเรื่อง
เรื่องสงบใจ วางความกังวล และฝึกจิต ผ่านชีวิตธรรมดาที่เราเจอ เลือกอ่านเรื่องที่ตรงกับใจวันนี้ แล้วลองนำข้อเล็ก ๆ ไปฝึกตามกำลัง
ธรรมะใหม่ 300 เรื่องพุทธพจน์แนวปล่อยวาง 90 เรื่อง39 หมวด · หมวดละ 10 เรื่อง
พบ 35 เรื่อง จากคำค้น “สติ” · แสดงทั้งหมด
ธรรมะเพื่อชีวิตประจำวัน
ธรรมะสงบใจ 300 เรื่อง
เริ่มสงบด้วยการรู้ลมหายใจบทที่ 242–251 · 5 เรื่อง
- 242หายใจหนึ่งครั้งก่อนรับเรื่องของทั้งวันเริ่มความรู้ตัวก่อนเปิดประตูให้ภาระเข้ามา
- 243ลมหายใจไม่ใช่งานที่ต้องทำให้สำเร็จฝึกสติโดยไม่เปลี่ยนการหายใจเป็นข้อสอบ
- 247พักลมหายใจระหว่างสองหน้าที่ไม่ขนความตึงจากงานหนึ่งไปสู่อีกงาน
- 248รู้ลมโดยไม่รอห้องเงียบฝึกอยู่กับกายท่ามกลางเสียงธรรมดา
- 251จบการรู้ลมแล้วพาสติกลับไปใช้ต่อความรู้ตัวจากที่นั่งสู่การกระทำ
เริ่มวันโดยไม่รีบแบกวันทั้งวันบทที่ 252–261 · 2 เรื่อง
พักกายให้ใจมีที่อาศัยบทที่ 262–271 · 2 เรื่อง
วางเรื่องค้างก่อนเข้านอนบทที่ 272–281 · 1 เรื่อง
อยู่กับสิ่งที่ยังไม่แน่นอนบทที่ 282–291 · 1 เรื่อง
รับผิดชอบงานอย่างรู้ขอบเขตบทที่ 302–311 · 3 เรื่อง
ดูแลคนอื่นโดยยังเห็นใจตนบทที่ 312–321 · 1 เรื่อง
มีสติเมื่อใช้ข่าวสารและหน้าจอบทที่ 412–421 · 10 เรื่อง
- 412อ่านข้อความโดยไม่อ่านความคิดของผู้ส่งข้อความสั้นไม่มีน้ำเสียง แต่ใจเติมว่าอีกฝ่ายคงโกรธจนอยากตอบโต้
- 413ข่าวด่วนไม่ต้องเรียกใจออกจากทุกหน้าที่มีแจ้งเตือนตลอดวันจนเราไม่รู้ว่ากำลังทำงานหรือเฝ้ารับเรื่องใหม่
- 414ไม่ใช้จำนวนคนเห็นวัดความจริงใจแบ่งปันเรื่องที่มีประโยชน์แล้วเฝ้ายอดตอบรับ จนความยินดีกับการให้หายไป
- 415ออกจากวงเถียงก่อนใจกลายเป็นงานเฝ้าจอโต้ตอบเรื่องเดิมซ้ำแม้ไม่มีข้อมูลเพิ่ม เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายได้คำสุดท้าย
- 416อ่านเรื่องเศร้าโดยไม่แบกโลกไว้ลำพังรับรู้ความเดือดร้อนหลายเรื่องจนรู้สึกผิดหากพักจากการอ่าน
- 417ไม่รีบแชร์เพื่อให้พ้นความตกใจเห็นข้อความน่ากลัวแล้วอยากส่งต่อทันที เพราะคิดว่าช้าจะไม่ทันช่วยคนอื่น
- 418เว้นพื้นที่ให้ใจไม่มีข้อมูลใหม่บ้างทุกช่วงว่างถูกเติมด้วยหน้าจอจนเราไม่เคยรู้ว่ากายหรือใจต้องการอะไร
- 419ไม่ต้องพร้อมตอบทุกคนทุกนาทีกลัวคนอื่นเสียใจหากตอบช้า จึงขัดทุกกิจเพื่อเช็กข้อความ
- 420ดูภาพสวยโดยยังเห็นชีวิตจริงของตนภาพที่ถูกเลือกในหน้าจอทำให้บ้านและวันธรรมดาของเราดูด้อยลง
- 421ปิดหน้าจอแล้วกลับมาอย่างไม่ลงโทษตนเผลอใช้เวลามากกว่าตั้งใจแล้วด่าตน ก่อนจะหนีความรู้สึกผิดกลับไปดูต่อ
รู้กายโดยไม่เพ่งจับผิดบทที่ 462–471 · 2 เรื่อง
พิจารณาจากพระสูตรภาษาไทย
พุทธพจน์แนวปล่อยวาง 90 เรื่อง
วางวันเก่าและวันข้างหน้าบทที่ 216–225 · 2 เรื่อง
รู้กายใจโดยไม่ยึดครองบทที่ 226–235 · 5 เรื่อง
- 226รู้กายโดยไม่ทำกายให้เป็นข้อสอบตั้งใจสังเกตท่านั่งแล้วเฝ้าจับผิดทุกการขยับ จนการฝึกเต็มด้วยความตึง
- 229การเดินธรรมดาก็เป็นประตูรู้ตัวรอเวลาว่างนั่งฝึกแต่มีหน้าที่มาก จึงคิดว่าทั้งวันไม่มีที่ให้สติ
- 232ทำกิจทีละอย่างโดยไม่ต้องห้ามความคิดขณะล้างของใจคิดเรื่องงาน แล้วตำหนิตนว่าควรมีสติสมบูรณ์ทุกวินาที
- 233ดูความชอบและไม่ชอบก่อนเลือกท่าทีพบสิ่งถูกใจหรือขัดใจแล้วการตอบสนองเกิดเร็ว จนเราคิดว่าไม่มีทางเลือก
- 235จบช่วงฝึกแล้วไม่จบความใส่ใจลุกจากที่ฝึกแล้วรีบกลับนิสัยเดิม รู้สึกว่าสติมีที่อยู่เฉพาะตอนนั่ง