ค่อย ๆ อ่าน ค่อย ๆ ฝึก
อ่านพักใจ
ให้วันนี้เบาลงทีละเรื่อง
เรื่องสงบใจ วางความกังวล และฝึกจิต ผ่านชีวิตธรรมดาที่เราเจอ เลือกอ่านเรื่องที่ตรงกับใจวันนี้ แล้วลองนำข้อเล็ก ๆ ไปฝึกตามกำลัง
ธรรมะใหม่ 300 เรื่องพุทธพจน์แนวปล่อยวาง 90 เรื่อง39 หมวด · หมวดละ 10 เรื่อง
พบ 48 เรื่อง จากคำค้น “เมตตา” · แสดงทั้งหมด
ธรรมะเพื่อชีวิตประจำวัน
ธรรมะสงบใจ 300 เรื่อง
เริ่มวันโดยไม่รีบแบกวันทั้งวันบทที่ 252–261 · 1 เรื่อง
พักกายให้ใจมีที่อาศัยบทที่ 262–271 · 1 เรื่อง
วางเรื่องค้างก่อนเข้านอนบทที่ 272–281 · 1 เรื่อง
ดูแลปากท้องโดยไม่เผาใจบทที่ 292–301 · 2 เรื่อง
รับผิดชอบงานอย่างรู้ขอบเขตบทที่ 302–311 · 1 เรื่อง
ดูแลคนอื่นโดยยังเห็นใจตนบทที่ 312–321 · 5 เรื่อง
- 313ผู้ดูแลก็เป็นคนที่ต้องได้รับการดูแลเมตตาไม่ข้ามความจำเป็นของตน
- 314ฟังความทุกข์โดยไม่รีบเป็นผู้แก้ทุกอย่างให้พื้นที่ก่อนให้คำตอบ
- 316เมื่อคนที่ช่วยไม่ทำตามคำแนะนำเคารพการตัดสินใจโดยยังพูดความจริง
- 319บอกข่าวยากด้วยใจที่ไม่รีบหลบทุกข์อยู่กับความรู้สึกของผู้ฟังอย่างเคารพ
- 321วางบทผู้ช่วยเมื่ออีกคนเริ่มยืนได้ให้ความสามารถของผู้รับมีพื้นที่เติบโต
สร้างพื้นที่เบาใจในครอบครัวบทที่ 322–331 · 2 เรื่อง
เมตตาพร้อมขอบเขตที่ชัดบทที่ 352–361 · 10 เรื่อง
- 352ปฏิเสธหนึ่งเรื่องเพื่อรักษาสิ่งที่รับไว้รับคำขอใหม่ทั้งที่งานเดิมล้น เพราะกลัวการปฏิเสธจะทำให้ตนเป็นคนเห็นแก่ตัว
- 353รับฟังได้โดยไม่พร้อมรับทุกเวลามีคนโทรระบายดึกเป็นประจำ เราอยากช่วยแต่เริ่มไม่มีเวลาพักและไม่กล้าบอก
- 354ขอบเขตไม่ต้องรอความโกรธมารับรองอดทนสิ่งที่ไม่สบายใจนานจนระเบิด แล้วรู้สึกผิดกับคำแรงที่ใช้
- 355ให้เวลาแก่ตนโดยไม่หายไปให้คนอื่นเดาอยากอยู่เงียบจึงไม่ตอบใครหลายวัน คนใกล้ตัวกลับกังวลว่าเกิดอะไรขึ้น
- 356ไม่รับหน้าที่ไกล่เกลี่ยทุกความขัดแย้งคนสองฝ่ายไม่คุยกันจึงส่งเรื่องผ่านเรา จนต้องรับอารมณ์และคำกล่าวหาทั้งหมด
- 357ยินดีช่วยแต่ไม่รับปากแทนคนอื่นอยากให้ผู้ขอสบายใจจึงรับรองว่าคนอีกคนจะช่วย ทั้งที่ยังไม่ได้ถามเขา
- 358เมตตาไม่ได้บังคับให้อยู่ในวงที่ทำร้ายถูกพูดดูถูกซ้ำแต่คิดว่าต้องอดทนจึงจะเป็นผู้ฝึกธรรมะที่ดี
- 359แบ่งเรื่องส่วนตัวเท่าที่พร้อมแบ่งถูกถามเรื่องที่ยังไม่พร้อมเล่าแล้วตอบหมดเพราะเกรงใจ ภายหลังรู้สึกว่าตนถูกเปิดพื้นที่เกินไป
- 360ทบทวนข้อตกลงเมื่อกำลังชีวิตเปลี่ยนเคยช่วยได้ทุกสัปดาห์แต่ภาระเพิ่ม เราฝืนรักษาแบบเดิมเพราะกลัวดูไม่สม่ำเสมอ
- 361ตั้งขอบเขตแล้วไม่ต้องอ่านใจทุกคนต่อบอกปฏิเสธไปแล้วแต่เฝ้าดูสีหน้าอีกฝ่ายและคิดว่าเขาคงโกรธ จนอยากกลับไปรับทั้งที่ไม่ไหว
มีสติเมื่อใช้ข่าวสารและหน้าจอบทที่ 412–421 · 1 เรื่อง
อยู่ลำพังอย่างมีเมตตาบทที่ 432–441 · 10 เรื่อง
- 432อยู่คนเดียวโดยไม่ใช้ความเงียบตัดสินตนบ้านเงียบแล้วใจแปลว่าไม่มีใครต้องการเรา ทั้งที่ความเงียบไม่ได้บอกความสัมพันธ์ทั้งหมด
- 433ขอเพื่อนคุยโดยไม่รอให้เขาเดาอยากมีคนรับฟังแต่ไม่กล้าชวน แล้วตีความว่าไม่มีใครสนใจเพราะไม่มีคนติดต่อก่อน
- 434ทำมื้ออาหารให้ตนเหมือนคนที่ควรดูแลอยู่ลำพังจึงกินอะไรก็ได้อย่างข้าม ๆ เพราะรู้สึกว่าไม่มีใครเห็นก็ไม่สำคัญ
- 435วันหยุดคนเดียวไม่ต้องเป็นวันถูกทิ้งเห็นคนอื่นมีนัดแล้วรู้สึกว่าวันของตนว่างเพราะไม่มีความสำคัญ
- 436อยู่กับตนโดยไม่เปิดเสียงกลบทุกความรู้สึกเมื่อเงียบปุ๊บก็รีบเปิดสิ่งฟังต่อเนื่อง จนไม่เคยรู้ว่ากำลังกังวลเรื่องใด
- 437ความสัมพันธ์น้อยลงไม่จำเป็นต้องไร้ความหมายรายชื่อเพื่อนคุยน้อยกว่าเมื่อก่อน ทำให้คิดว่าชีวิตถอยหลังทางความสัมพันธ์
- 438ปฏิเสธนัดได้แม้กลัวเหงาไม่อยากร่วมกิจที่ฝืนใจแต่ตอบรับ เพราะกลัวว่าถ้าปฏิเสธจะไม่มีใครชวนอีก
- 439ไม่รีบเติมความว่างด้วยความสัมพันธ์ที่ทำร้ายเหงาจนอยากกลับไปหาวงที่เคยดูถูก เพราะอย่างน้อยยังมีคนคุย
- 440มองคนผ่านไปด้วยเมตตาโดยไม่ต้องรู้จักเดินลำพังแล้วรู้สึกแยกจากทุกคน จนโลกดูไม่มีพื้นที่ของเรา
- 441อยู่ลำพังวันนี้โดยไม่พยากรณ์ตลอดชีวิตค่ำคืนหนึ่งเหงามากจนเชื่อว่าจะต้องอยู่แบบนี้ตลอดไป
แบ่งปันโดยไม่ผูกใจไว้กับผลบทที่ 492–501 · 1 เรื่อง
รักษาการฝึกให้เดินต่อได้บทที่ 532–541 · 1 เรื่อง
พิจารณาจากพระสูตรภาษาไทย
พุทธพจน์แนวปล่อยวาง 90 เรื่อง
วางความคิดที่เบียดเบียนบทที่ 236–245 · 2 เรื่อง
เมตตาโดยไม่ยึดให้เป็นดังใจบทที่ 256–265 · 10 เรื่อง
- 256ปรารถนาดีโดยไม่กำหนดให้เขาตอบเหมือนเราแสดงน้ำใจแล้วไม่ได้รับท่าทีที่หวัง จึงรู้สึกว่าความเมตตาถูกปฏิเสธ
- 257อ่อนโยนได้โดยยังพูดเรื่องยากกลัวทำให้อีกคนเสียใจจึงไม่บอกปัญหา จนสะสมผลกระทบมากขึ้น
- 258ไม่ดูถูกตนเพื่อพิสูจน์ความถ่อมตนเมื่อได้รับคำชม เรารีบกล่าวว่าตนไม่เก่งหรือไม่มีค่า จนความอ่อนน้อมกลายเป็นการทำร้ายตัวเอง
- 259ยอมรับข้อจำกัดโดยไม่เป็นภาระจากคำรับปากอยากช่วยทุกคนจึงรับงานเกินกำลัง แล้วคนอื่นต้องมารับผลจากงานที่ไม่ทัน
- 260เมตตาต่อผู้เห็นต่างโดยไม่ยอมตามทุกข้อกลัวว่าถ้าไม่เห็นด้วยแปลว่าไม่มีเมตตา จึงเงียบทั้งที่มีข้อมูลสำคัญ
- 261คิดถึงผู้ที่ไม่ถูกใจโดยไม่ซ้อมแก้แค้นนึกถึงคนที่ทำให้เจ็บแล้วใจสร้างภาพให้เขาได้รับทุกข์คืน
- 262ความปรารถนาดีครอบคลุมชีวิตที่ไม่เห็นด้วยเรามีน้ำใจกับผู้ที่คล้ายตน แต่พร้อมดูถูกคนอีกกลุ่มจากป้ายชื่อ
- 263ใช้ชีวิตเรียบง่ายโดยไม่ดูถูกชีวิตผู้อื่นลดสิ่งของแล้วเริ่มมองคนที่มีมากกว่าว่าไม่รู้จักธรรมะ
- 264เมตตาต่อสัตว์เริ่มจากไม่สร้างความเดือดร้อนอยากช่วยชีวิตรอบตัวแต่ยังเลือกวิธีจากความรู้สึกโดยไม่ดูผลต่อสัตว์และพื้นที่
- 265ไม่ต้องรอใจรักทุกคนก่อนเว้นการทำร้ายยังไม่ชอบคนหนึ่งจึงคิดว่าการฝึกเมตตาทำไม่ได้และหยุดทั้งหมด