พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 227
รู้กายใจโดยไม่ยึดครอง
รู้ว่าใจฟุ้งก็ไม่ต้องฟุ้งกับคำตำหนิ
ภาพจำลองประกอบแนวคิดในบทความ · บรรยากาศพื้นบ้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น
พบความคิดระหว่างฝึกแล้วรีบตัดสินว่าตนไม่มีสมาธิ จนคิดเรื่องความล้มเหลวต่ออีกชั้น
ลองวางใจและดูแลตามเหตุ
การรู้จิตตามสภาพเปิดพื้นที่ให้เห็นใจฟุ้งโดยไม่ติดป้ายตัวคน กลับฐานที่เลือกอย่างอ่อนโยน การรู้ว่าเผลอเป็นจังหวะให้เริ่มรู้ ไม่ใช่จุดจบการฝึก
เริ่มเล็ก ๆ ได้ในวันนี้
ลองฝึกทีละข้อ
- ตั้งชื่อว่าคิด
- งดคำด่าตน
- กลับฐานรู้ตัว
ดูพุทธพจน์แนวปล่อยวางทั้งหมด · สารบัญอ่านพักใจ 390 เรื่อง