พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 52

ให้ในสิ่งเล็กที่ให้ได้

การแบ่งปันช่วยคลายใจที่กลัวว่าจะมีไม่พอเสมอ

ข้อคิดจากพระสูตร

ธรรมบทกล่าวถึงการเอาชนะความตระหนี่ด้วยการให้ การให้ไม่ต้องมากจนเบียดเบียนตน อาจเป็นเวลา ความใส่ใจ หรือสิ่งของพอดีกำลัง

ธรรมบทชวนฝึกการกระทำและคำพูดเมื่อใจถูกกระทบ เราไม่จำเป็นต้องปฏิเสธความโกรธ แต่ควรระวังไม่ให้มันขยายเป็นคำหรือการกระทำที่แก้ยาก

เมื่อเรื่องนี้เกิดในชีวิตประจำวัน

ถ้าเพื่อนร่วมงานติดขัด เราอาจแบ่งวิธีทำงานที่ช่วยเขาได้สั้น ๆ โดยไม่ต้องรับงานทั้งหมดมาแบก

หลังเหตุการณ์ผ่านไป ให้ทบทวนสิ่งที่เรียนรู้แล้วพักใจ การวางเรื่องลงชั่วคราวเปิดทางให้กลับมาแก้ปัญหาอย่างรอบคอบในเวลาที่เหมาะสม