พระเทพวชิรคุณ

ความสงบ • สันโดษ • ธรรมชาติ

พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 54

ไม่ให้คำชมคำติพาใจไกล

ฟังคำคนได้ แต่ไม่ต้องยกหัวใจทั้งหมดให้คำคนนั้น

ต้นกกตั้งตรงริมน้ำระหว่างแสงและเงา
ภาพจำลองประกอบแนวคิดในบทความ
ใจความจากพระสูตร ธรรมบท ข้อ 227–228 (Dhp 227–228)

บทความนี้สรุปหลักธรรมและประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่คำแปลหรือพุทธพจน์แบบคำต่อคำ

ข้อคิดจากพระสูตร

ธรรมบทกล่าวว่าไม่มีคนที่ถูกติหรือชมอย่างเดียว การระลึกเช่นนี้ช่วยให้รับฟังอย่างมีสติ คำชมไม่ต้องทำให้หลง และคำติไม่ต้องทำให้สิ้นคุณค่า

ธรรมบทชวนฝึกการกระทำและคำพูดเมื่อใจถูกกระทบ เราไม่จำเป็นต้องปฏิเสธความโกรธ แต่ควรระวังไม่ให้มันขยายเป็นคำหรือการกระทำที่แก้ยาก

เมื่อเรื่องนี้เกิดในชีวิตประจำวัน

โพสต์งานแล้วมีทั้งคำชมและคำคัดค้าน ลองดูเนื้อหาที่ใช้ปรับปรุงได้ แล้วกลับไปยังเหตุผลที่เริ่มทำงานนั้น

หลังเหตุการณ์ผ่านไป ให้ทบทวนสิ่งที่เรียนรู้แล้วพักใจ การวางเรื่องลงชั่วคราวเปิดทางให้กลับมาแก้ปัญหาอย่างรอบคอบในเวลาที่เหมาะสม

ลองฝึกวันนี้

เลือกหนึ่งคำติที่มีข้อมูล และหนึ่งคำชมที่ควรขอบคุณ

ชวนถามใจ: ฉันมอบอำนาจกำหนดคุณค่าตนให้ความเห็นใครอยู่