พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 35

วางการเปรียบเทียบที่เผาใจ

เห็นความสำเร็จของคนอื่น โดยไม่ต้องแปลว่าตนล้มเหลว

ข้อคิดจากพระสูตร

ความคิดที่วนอยู่กับความอยากและความไม่พอใจทำให้ใจเหนื่อย พระสูตรชวนพิจารณาผลของความคิดเหล่านี้ เราจึงหันกลับมาดูคุณค่าของงานที่กำลังทำได้

ใจไม่ได้เลือกความคิดแรกที่เกิดขึ้นเสมอไป แต่เลือกได้ว่าจะกลับไปเลี้ยงความคิดนั้นนานเท่าใด การสังเกตผลของความคิดจึงสำคัญกว่าการพยายามห้ามมันเด็ดขาด

เมื่อเรื่องนี้เกิดในชีวิตประจำวัน

เห็นเพื่อนก้าวหน้าแล้วใจห่อเหี่ยว ลองยินดีกับเขาเท่าที่ทำได้ แล้วถามว่าตนต้องการพัฒนาส่วนใดจริง ๆ โดยไม่ใช้ชีวิตเขาเป็นไม้บรรทัด

เมื่อรู้ว่าความคิดใดไม่เกื้อกูล ลองคืนความสนใจให้การกระทำที่เป็นไปได้ตอนนี้ การฝึกซ้ำอย่างไม่รีบคือการเปลี่ยนทิศของใจ