พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 199

ไม่แชร์ความโกรธ ก่อนรู้ว่าเรื่องนั้นจริงแค่ไหน

พักการส่งต่อเรื่องที่ทำให้โกรธจนตรวจความจริงและผลที่จะเกิดได้พอ

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต

เห็นข้อความกล่าวหาคนแล้วอยากแชร์ให้ทุกคนรู้ทันที ความโกรธทำให้คิดว่าการช้าคือปล่อยให้คนผิดรอด แต่หากข้อมูลไม่จริง ผู้ถูกกล่าวหาและผู้รับข่าวอาจได้ผลเสียจากเราเพิ่ม ความเร่งจึงต้องได้รับการตรวจไม่แพ้เนื้อหาข่าว

พิจารณาใจด้วยหลักธรรม

เกสปุตตสูตรพิจารณาโทสะและธรรมที่มีโทษต่อชีวิต การประยุกต์กับการส่งต่อคือรู้แรงที่ผลักมือให้กดแชร์ ตรวจข้อมูลตามวิธีที่เหมาะ และดูว่าการกระทำจะลดหรือเพิ่มการเบียดเบียน ไม่ใช้ความโกรธเป็นหลักฐานว่าข่าวต้องจริง

ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้

หยุดก่อนส่งและหาต้นทาง ตรวจรายละเอียดที่มีผลต่อชื่อบุคคล ถ้าเรื่องเกี่ยวกับหน้าที่ร้องเรียนให้ใช้ช่องทางตรงกับข้อมูล หากยังไม่ยืนยันอย่าขยายคำกล่าวหา เราเก็บความห่วงเรื่องความถูกต้องได้โดยไม่ให้การแชร์เป็นวิธีระบายหรือประกาศฝ่ายของตน

ความโกรธเป็นสิ่งให้รู้ก่อนทำ เมื่อข้อมูลและผลได้เข้าร่วมตัดสิน ใจมีทางรับผิดชอบต่อเหตุจริงและลดการทำร้ายจากเรื่องที่ยังไม่แน่