พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 183

ให้อีกคนพูดจบ ก่อนใจตัดสินเรื่องทั้งหมด

ฟังรายละเอียดให้ครบพอ ก่อนให้ใจตัดสินจากประโยคแรกที่กระทบความรู้สึก

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต

คนในบ้านเริ่มเล่าเรื่องเงินแล้วเรานึกว่าเขาจะขอเพิ่ม จึงขัดและบ่นทันที ภายหลังรู้ว่าเขาตั้งใจรายงานปัญหาเพื่อช่วยวางแผน เรื่องที่ได้ยินเพียงต้นทำให้เราตอบต่อเรื่องสมมุติและอีกฝ่ายไม่อยากเล่าต่อ

พิจารณาใจด้วยหลักธรรม

กกจูปมสูตรชวนรักษาใจเมื่อถ้อยคำกระทบ การประยุกต์คือเว้นที่ให้ข้อมูลเข้ามาแทนให้ความขุ่นเคืองตัดสินตั้งแต่ประโยคแรก เมตตาในเวลาฟังอาจเริ่มจากการไม่รีบทำให้เรื่องของผู้พูดกลายเป็นข้อกล่าวหาตามความกลัวของเรา

ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้

ให้ผู้พูดจบช่วงที่ตกลงไว้ แล้วทวนว่าเข้าใจประเด็นอย่างไร ถ้าระหว่างฟังคิดคำตอบขึ้นให้จำไว้โดยไม่ขัดทุกครั้ง ถามข้อที่ยังไม่ชัดก่อนตัดสินใจ เราตั้งขอบเขตเวลาได้โดยบอกตรง แต่ภายในเวลานั้นให้การฟังมีอยู่จริง

การฟังจบไม่ได้รับประกันว่าจะเห็นด้วย แต่ให้โอกาสตอบต่อเรื่องจริง เมื่อความโกรธไม่รีบปิดข้อมูล ใจมีทางคุยอย่างตรงและเป็นธรรมขึ้น