พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 130

รับความผิดหวังหนึ่งครั้ง โดยไม่ซ้ำประโยคสิ้นหวัง

ให้ความผิดหวังมีขนาดตามเหตุการณ์ โดยไม่ท่องคำสิ้นหวังจนปิดโอกาสครั้งต่อไป

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต

สมัครงานแล้วไม่ผ่าน เราเสียใจและคิดซ้ำว่าไม่มีที่ไหนต้องการเรา ทุกครั้งที่พูดประโยคนี้ ความกล้าที่จะสมัครใหม่ลดลง ทั้งที่ข้อมูลจริงมีเพียงผลการพิจารณาของตำแหน่งหนึ่งในช่วงเวลาหนึ่ง

พิจารณาใจด้วยหลักธรรม

อุปมาลูกศรในสัลลัตถสูตรช่วยเห็นส่วนที่ใจเพิ่มเหนือความทุกข์เดิม การประยุกต์คือไม่ปฏิเสธความผิดหวัง แต่ตรวจคำสรุปกว้างที่เกิดตามมา เพราะคำว่าทุกที่หรือไม่มีวันมักทำให้เหตุการณ์เดียวดูเป็นอนาคตทั้งหมด

ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้

พักรับความเสียใจก่อน แล้วดูว่ามีข้อมูลปรับเอกสารหรือทักษะใด หากขอผลตอบกลับไม่ได้ ให้ยอมรับขอบเขตนั้นและสำรวจโอกาสอื่น ตั้งขั้นตอนที่เล็กพอทำได้ เช่น ปรับหนึ่งย่อหน้า แทนการสั่งตนให้มั่นใจเต็มที่ก่อนจึงจะเดินต่อ

การไม่ผ่านครั้งหนึ่งต้องการทั้งเวลาและบทเรียน เมื่อวางคำตัดสินอนาคตลง เราอาจยังเศร้าอยู่แต่มีประตูเล็กให้ลงมือครั้งต่อไป