พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 129

ความอึดอัดตอนรอ ไม่ต้องเพิ่มเป็นความไม่ไว้ใจ

รู้ความอึดอัดของการรอ แล้วไม่ใช้มันสรุปว่าคนที่ยังไม่มาตั้งใจละเลยเรา

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต

รอคนในบ้านกลับตามเวลาที่บอกแล้วเขาช้า ใจเริ่มแน่นและแต่งเรื่องว่าเขาไม่เห็นความสำคัญของเรา พอเขามาถึงเราจึงพูดด้วยความโกรธทันที โดยยังไม่รู้เหตุของความล่าช้า ความทุกข์จากการรอปนกับความไม่ไว้ใจที่สร้างเพิ่ม

พิจารณาใจด้วยหลักธรรม

สัลลัตถสูตรชวนรู้ความทุกข์ที่มีและสิ่งที่ใจต่อเติม การประยุกต์คือยอมรับความอึดอัดขณะรอ โดยไม่ยกมันเป็นข้อพิสูจน์เจตนาของคนอื่น การตรวจข้อมูลและการตกลงเรื่องเวลายังทำได้ แต่ควรทำจากเหตุจริงเท่าที่รู้

ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้

ติดต่อสอบถามตามสมควร หากยังไม่มีคำตอบให้เลือกงานสั้นที่ทำระหว่างรอ พอพบกันให้ฟังเหตุก่อนบอกผลที่การล่าช้ามีต่อเรา แล้วตกลงวิธีแจ้งเวลาในครั้งหน้า หากเป็นปัญหาซ้ำ ให้แก้ข้อตกลงอย่างจริงจังโดยไม่ต้องใช้คำเหมารวมว่าเขาไม่ใส่ใจทุกเรื่อง

การรออาจไม่สบายใจ แต่ความไม่สบายใจไม่ต้องเป็นคำตัดสินคนอื่น เมื่อเว้นที่ให้ข้อมูล ใจมีทางตั้งข้อตกลงและรักษาความสัมพันธ์ตามความจริง