พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 74
ลดอาหารให้ความอิจฉาในวันที่ใจเปรียบเทียบ
เห็นผลของการเลี้ยงความอิจฉา แล้วคืนความสนใจให้เหตุปัจจัยและสิ่งที่ตนพัฒนาได้
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต
เห็นคนอื่นได้รับโอกาสแล้ว เราอาจไล่ดูว่าเขามีอะไรดีกว่าและเราขาดอะไร ยิ่งค้นต่อ ความอิจฉายิ่งมีเรื่องเลี้ยงจนการทำงานของตนช้าลง บางครั้งเราเริ่มลดค่าความสำเร็จของเขาเพื่อให้ใจตนรู้สึกดีชั่วครู่
พิจารณาใจด้วยหลักธรรม
พระสูตรเสนอการพิจารณาโทษของความคิดที่ประกอบด้วยความติดใจหรือขัดเคือง เราสังเกตได้ว่าการเปรียบเทียบรอบล่าสุดกำลังทำให้เราอยากพัฒนาทักษะหรืออยากให้คนอื่นพลาด การเห็นผลเช่นนี้ช่วยเลือกจุดสนใจใหม่อย่างมีสติ
ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้
ยอมรับว่ารู้สึกอิจฉาโดยไม่กล่าวโทษตน แล้วถามว่าความอยากใดอยู่ข้างใต้ เช่น อยากมีงานมั่นคงหรืออยากได้รับการยอมรับ เลือกขั้นพัฒนาที่เกี่ยวข้องจริงหนึ่งอย่าง พร้อมลดการติดตามข้อมูลที่มีแต่เพิ่มความร้อน การยินดีกับคนอื่นอาจค่อยฝึกตามกำลัง
ลองฝึกทีละข้อ
- รู้ความอิจฉาที่เกิดโดยไม่ใช้มันตัดสินคนอื่น
- ระบุความต้องการของตนที่ซ่อนอยู่ในความเปรียบเทียบ
- ทำขั้นพัฒนาหนึ่งอย่าง และพักช่องทางที่เลี้ยงความอิจฉาซ้ำ
ชวนถามใจ: ความคิดนี้ช่วยให้ชีวิตเราเติบโต หรือเพียงเฝ้าชีวิตของเขา
ใจมีแรงมากขึ้นเมื่อกลับมาดูแลเหตุของชีวิตตน เรารับความรู้สึกที่ยังมีได้ พร้อมฝึกไม่ให้มันขยายเป็นการลดคุณค่าของใคร