พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 65

เห็นแจ้งเตือนแล้ว ยังเลือกจังหวะของใจได้

เห็นสัญญาณจากหน้าจอแล้วให้จังหวะพิจารณา ก่อนยกความสนใจทั้งหมดตามไป

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต

ไฟหรือเสียงแจ้งเตือนหนึ่งครั้งอาจทำให้เราหยุดงานทันที พอเปิดอ่านกลับมีอีกเรื่องให้ไล่ต่อจนลืมสิ่งเดิม ใจจึงไม่เคยอยู่กับงานจนจบ และรู้สึกค้างทั้งงานบนโต๊ะกับเรื่องบนหน้าจอ แม้ข้อความแรกจะไม่ได้ต้องตอบในทันที

พิจารณาใจด้วยหลักธรรม

หลักการรู้สิ่งที่รับทางตาและหูอย่างไม่ติดพันนำมาประยุกต์กับสัญญาณจากอุปกรณ์ได้ เรารู้ว่าเห็นไฟหรือได้ยินเสียง แล้วค่อยดูแรงดึงให้ต้องเปิด การรับรู้เกิดขึ้นแล้ว ส่วนการทำตามยังเป็นสิ่งที่เลือกตามหน้าที่และความสำคัญได้

ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้

กำหนดเวลาตรวจข้อความให้เหมาะกับงาน หากต้องพร้อมรับเหตุจำเป็นก็แยกช่องทางนั้นให้ชัด เมื่อสัญญาณอื่นเกิดขึ้น ให้จบขั้นเล็กที่ทำอยู่ก่อนแล้วค่อยตรวจ วิธีนี้ช่วยให้การใช้เทคโนโลยีตอบหน้าที่จริง โดยไม่ทำให้ใจต้องเปลี่ยนเรื่องตามทุกสัญญาณ

ความสนใจมีพื้นที่มากขึ้นเมื่อเรารับรู้สัญญาณโดยไม่รีบมอบทั้งวันให้มัน การเลือกหนึ่งจังหวะเช่นนี้เป็นการฝึกปล่อยวางที่ทำได้หลายครั้งในวันธรรมดา