พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 33

พาใจไปทางที่ไม่เบียดเบียน

ความอ่อนโยนเป็นทิศทางที่ฝึกได้ทีละความคิด

ข้อคิดจากพระสูตร

ในพระสูตร ความคิดไม่พยาบาทและไม่เบียดเบียนเป็นทางที่พระพุทธเจ้าทรงพิจารณาว่าเกื้อกูล การฝึกไม่ต้องเริ่มจากความรู้สึกดีทั้งหมด เริ่มจากไม่เติมคำร้ายก็ได้

ใจไม่ได้เลือกความคิดแรกที่เกิดขึ้นเสมอไป แต่เลือกได้ว่าจะกลับไปเลี้ยงความคิดนั้นนานเท่าใด การสังเกตผลของความคิดจึงสำคัญกว่าการพยายามห้ามมันเด็ดขาด

เมื่อเรื่องนี้เกิดในชีวิตประจำวัน

เวลาลูกน้องหรือคนในบ้านพลาดงาน ลองอธิบายผลกระทบและวิธีแก้โดยไม่ใช้คำดูถูก สิ่งนี้รักษาทั้งงานและความสัมพันธ์

เมื่อรู้ว่าความคิดใดไม่เกื้อกูล ลองคืนความสนใจให้การกระทำที่เป็นไปได้ตอนนี้ การฝึกซ้ำอย่างไม่รีบคือการเปลี่ยนทิศของใจ