พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 31

เลือกว่าจะเลี้ยงความคิดใด

ความคิดที่เรากลับไปหาเสมอค่อย ๆ กำหนดทิศทางใจ

ข้อคิดจากพระสูตร

พระสูตรแยกความคิดที่พาไปสู่การเบียดเบียนกับความคิดที่พาไปสู่ความไม่เบียดเบียน การสังเกตทิศทางของความคิดช่วยให้เลือกไม่ต่อเติมสิ่งที่ทำร้ายตนและผู้อื่น

ใจไม่ได้เลือกความคิดแรกที่เกิดขึ้นเสมอไป แต่เลือกได้ว่าจะกลับไปเลี้ยงความคิดนั้นนานเท่าใด การสังเกตผลของความคิดจึงสำคัญกว่าการพยายามห้ามมันเด็ดขาด

เมื่อเรื่องนี้เกิดในชีวิตประจำวัน

หลังถูกขัดใจ ใจอาจซ้อมประโยคเอาคืนทั้งวัน ลองหันมาคิดว่าอะไรช่วยแก้สถานการณ์โดยไม่เพิ่มบาดแผล

เมื่อรู้ว่าความคิดใดไม่เกื้อกูล ลองคืนความสนใจให้การกระทำที่เป็นไปได้ตอนนี้ การฝึกซ้ำอย่างไม่รีบคือการเปลี่ยนทิศของใจ