พาหิยะ เมื่อใดเมื่อเห็นสักแต่ว่าเห็น เมื่อฟังสักแต่ว่าฟัง เมื่อนั้น 'ตัวตนของคุณ' จะไม่มี เมื่อตัวตนของคุณไม่มี คุณก็จะไม่หลงอยู่ในโลกนี้ ไม่หลงอยู่ในโลกหน้า หรือในระหว่างโลกทั้งสอง นั่นแหละคือที่สุดแห่งทุกข์
การปล่อยวางขั้นสูงสุด คือการไม่ปรุงแต่งต่อสิ่งที่มากระทบ ปล่อยให้สภาวธรรมเกิดขึ้นและดับไปตามเหตุปัจจัย โดยปราศจากการเข้าไปยึดถือว่าเป็น 'ฉัน' หรือ 'ของฉัน'