พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 23

รับคำติ โดยไม่รับทุกคำเป็นตัวตน

ฟังส่วนที่มีประโยชน์ แล้ววางคำที่ทำร้ายใจเกินจำเป็น

ข้อคิดจากพระสูตร

เมื่อคำวิจารณ์มากระทบ ความไม่สบายใจเกิดขึ้นได้ แต่การสรุปว่าเราด้อยค่าไปทั้งหมดเป็นความทุกข์อีกชั้น การแยกสองชั้นนี้เปิดทางให้เรียนรู้โดยไม่ทำร้ายตนเอง

การแยกความเจ็บจากความคิดที่ซ้ำเติม ไม่ได้หมายความว่าควรเก็บอาการไว้ลำพัง เรื่องที่ต้องรักษา ปรึกษา หรือแก้ไขยังควรได้รับการดูแล สติช่วยให้มองเห็นความต้องการจริงได้ชัดขึ้น

เมื่อเรื่องนี้เกิดในชีวิตประจำวัน

หัวหน้าบอกว่างานชิ้นหนึ่งยังไม่ชัดเจน เราอาจถามว่าต้องแก้ส่วนใด แทนการวนคิดว่าตนไม่มีความสามารถในทุกเรื่อง

เมื่อใจเริ่มเล่าเรื่องร้ายต่อ ลองกลับมาถามว่าขณะนี้มีอะไรเกิดขึ้นจริงและขอความช่วยเหลือจากใครได้บ้าง เราไม่ต้องชนะความทุกข์ทั้งหมดในคราวเดียว