พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 149
วางตัวตนของคนที่ต้องคิดดีทุกนาที
สังเกตความคิดที่เกิดโดยไม่ยึดภาพคนดีซึ่งต้องไม่มีความคิดที่ไม่ชอบเลย
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต
ความคิดอิจฉาหรือโกรธผุดขึ้น เราอาจตกใจและลงโทษตนว่าเป็นคนไม่ดี จากนั้นเฝ้าตรวจทุกนาทีว่าคิดถูกหรือยัง การรักษาภาพสมบูรณ์ในใจทำให้การฝึกกลายเป็นงานจับผิด และความคิดหนึ่งแวบได้รับอำนาจเกินการกระทำจริง
พิจารณาใจด้วยหลักธรรม
ปัญวัคคิยสูตรพิจารณาสังขารตามเหตุและความไม่เที่ยง การประยุกต์ไม่ได้อ้างอนัตตาเพื่อทำตามทุกความคิด แต่ช่วยแยกสิ่งที่ผุดขึ้นจากการเลือกเลี้ยงหรือกระทำตาม เรารับผิดชอบการตอบสนองได้โดยไม่ต้องประกาศว่าความคิดแวบเดียวเป็นตัวตนทั้งหมด
ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้
รู้ชื่อและผลของความคิดนั้น พักการกระทำที่อาจเบียดเบียน แล้วเลือกความคิดหรือกิจกรรมที่เกื้อกูล หากเกิดบ่อยให้ดูเหตุที่กระตุ้นและฝึกวิธีรับมืออย่างต่อเนื่อง การเรียนรู้ไม่ต้องรอใจไร้ความคิดผิดทั้งหมดจึงมีสิทธิเรียกว่ากำลังฝึก
ลองฝึกทีละข้อ
- รับรู้ความคิดที่ไม่ชอบโดยไม่รีบติดป้ายตน
- หยุดการกระทำที่อาจทำร้ายจากความคิดนั้น
- เลือกเหตุที่ช่วยใจไปทางเกื้อกูลในขณะนี้
ชวนถามใจ: เรากำลังรับผิดชอบการกระทำ หรือกำลังสอบว่ามีสิทธิเป็นคนดีหรือไม่
ความคิดที่เกิดเป็นข้อมูลให้ฝึก เมื่อวางภาพคนสมบูรณ์ เรามีทางเลือกตอบด้วยความระมัดระวังและเริ่มต้นใหม่โดยไม่ทำร้ายตนซ้ำ