พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 138

ไม่ใช้วันที่เคยดี ตัดสินวันที่กำลังฝึก

เรียนรู้จากวันที่เคยทำได้ดี โดยไม่ใช้วันนั้นเป็นคำตัดสินวันที่กำลังเริ่มฝึกใหม่

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต

เคยทำงานเร็วหรือภาวนาได้สงบกว่านี้ พอวันนี้ติดขัดเราก็เทียบกับช่วงดีที่สุดจนไม่อยากลองต่อ ความทรงจำที่อาจเป็นกำลังใจกลับกลายเป็นมาตรฐานลงโทษ เพราะเราไม่ได้ดูว่าเหตุและกำลังของวันนี้ต่างจากเดิมอย่างไร

พิจารณาใจด้วยหลักธรรม

ภัทเทกรัตตสูตรกล่าวถึงการไม่เพลินติดตามอดีต การประยุกต์คือใช้ประสบการณ์เก่าเป็นข้อมูลโดยไม่ยึดสภาวะครั้งหนึ่งให้เป็นสิ่งที่เราต้องรักษาไว้เสมอ การรู้สิ่งปัจจุบันเปิดให้ฝึกตามเหตุที่มีจริงในช่วงชีวิตนี้

ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้

ดูสภาพการพัก งาน และเวลาที่เปลี่ยน แล้วเลือกเป้าฝึกขนาดเหมาะวันนี้ หากวิธีเก่ายังใช้ได้ให้นำส่วนที่ช่วยกลับมา ส่วนผลที่ยังไม่เหมือนให้รับรู้โดยไม่ตัดคะแนนตน บันทึกความต่อเนื่องและบทเรียนแทนการตรวจว่าทุกวันเท่าช่วงสูงสุดหรือยัง

วันที่กำลังฝึกไม่ต้องเหมือนวันที่ดีที่สุดจึงจะมีความหมาย เมื่อเห็นเหตุปัจจุบันชัด ความเพียรมีทางเริ่มใหม่โดยไม่ติดหนี้กับภาพเดิมของตน