พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 125

รู้คู่ได้และเสีย โดยไม่ทำใจเป็นสนามแข่ง

เห็นคู่ได้เสียในชีวิตอย่างรู้ตัว แล้วคลายการเปลี่ยนทุกเหตุการณ์ให้เป็นคะแนนชนะหรือแพ้

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต

เลื่อนดูข่าวเพื่อนแล้วนับว่าใครได้งาน ใครมีบ้าน ใครได้รับคำชม เราอาจลากชีวิตเข้าการแข่งขันทั้งที่ไม่มีใครตั้งสนาม วันไหนตนได้ก็กลัวถูกแซง วันไหนเสียก็รู้สึกต่ำกว่า จึงหาที่พักใจไม่ได้แม้เรื่องภายนอกยังพอไปได้

พิจารณาใจด้วยหลักธรรม

โลกวิปัตติสูตรกล่าวถึงโลกธรรมแปดที่ผู้คนพบ และความต่างของการรู้เท่าทันสิ่งเหล่านี้ การประยุกต์คือเห็นลาภ ยศ คำชม และสุขตามเหตุของแต่ละคน โดยไม่เติมอันดับที่ต้องใช้กำหนดว่าใครมีสิทธิภูมิใจหรือมีคุณค่ามากกว่า

ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้

เลือกติดตามข้อมูลที่ช่วยหน้าที่จริง พักสื่อที่กระตุ้นการจัดอันดับ แล้วประเมินชีวิตตนจากสิ่งที่ต้องดูแลในช่วงนี้ เมื่อเห็นคนอื่นได้ดี อาจยินดีโดยไม่แปลว่าตนเสียส่วนแบ่ง หากตนพบความเสียหาย ก็แก้ตามเหตุแทนการตัดสินว่าแพ้ชีวิต

ได้เสียยังเกิดได้ในโลก แต่ใจไม่จำเป็นต้องเป็นสนามตัดสินอันดับทุกวัน เมื่อกลับมาทำเหตุที่เหมาะ ชีวิตมีจังหวะที่ไม่ต้องอาศัยชัยชนะจึงจะสงบ