พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 118
ตำแหน่งใหม่ไม่ต้องกลายเป็นตัวตนทั้งหมด
รับหน้าที่ใหม่อย่างตั้งใจ โดยไม่ผูกความเป็นคนทั้งหมดไว้กับชื่อของตำแหน่ง
เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต
ได้เป็นหัวหน้าจึงพยายามตอบทุกคำถามให้ถูกและไม่กล้าบอกว่าไม่รู้ เมื่อมีคนเสนอวิธีดีกว่า ใจก็รู้สึกถูกลดความสำคัญ ตำแหน่งที่ควรช่วยการทำงานอาจกลายเป็นเกราะที่ต้องป้องกันทุกวันจนเราเหนื่อยกับคนร่วมงาน
พิจารณาใจด้วยหลักธรรม
โลกวิปัตติสูตรกล่าวถึงยศและเสื่อมยศว่าเป็นสิ่งที่เกิดแล้วเปลี่ยนไป การนำมาใช้กับบทบาทงานคือรู้หน้าที่ตามตำแหน่ง แต่ไม่ถือว่ามันเป็นหลักฐานถาวรของความเหนือกว่า หรือทำให้เราต้องมีคำตอบสมบูรณ์ในทุกเรื่อง
ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้
เขียนหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบให้ชัด แยกเรื่องที่ควรถามผู้รู้และเรื่องที่มอบหมายได้ เมื่อรับข้อเสนอ ให้ตรวจประโยชน์ของงานก่อนดูว่ามาจากใคร และรักษาพื้นที่ชีวิตนอกบทบาท เช่น การพักหรือความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องใช้ตำแหน่งเพื่อมีคุณค่า
ลองฝึกทีละข้อ
- ระบุการตัดสินใจที่อยู่ในหน้าที่ใหม่
- ขอข้อมูลจากผู้มีประสบการณ์ในเรื่องที่ยังไม่รู้
- ใช้เวลาช่วงหนึ่งอยู่กับคนโดยไม่พูดถึงตำแหน่ง
ชวนถามใจ: เราใช้ตำแหน่งทำหน้าที่ หรือใช้เพื่อกันความรู้สึกว่าตนไม่พอ
บทบาทที่ชัดช่วยให้ทำงานมั่นคง ส่วนใจที่ไม่ยึดชื่อบทบาททั้งหมดช่วยให้ยอมเรียนรู้ร่วมกับคนอื่น และยังมีชีวิตกว้างกว่าป้ายบนโต๊ะ