พุทธพจน์แนวปล่อยวาง · บทที่ 110

แบ่งของที่ใช้ได้ โดยไม่ฝากความหวงไปด้วย

แบ่งของที่ยังมีประโยชน์ด้วยเงื่อนไขชัดเจน แล้วคลายการควบคุมหลังส่งต่อ

เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นในชีวิต

มีกาต้มน้ำสำรองที่ไม่ได้ใช้จึงยกให้คนรู้จัก แต่ภายหลังเห็นเขาใช้ต่างจากเรา ใจก็หงุดหงิดและอยากเรียกคืน ความหวงอาจยังเดินตามของไป แม้มือส่งให้แล้ว จนคนรับรู้สึกว่าต้องรายงานเจ้าของเดิมตลอดเวลา

พิจารณาใจด้วยหลักธรรม

การให้ในสังคหสูตรมุ่งเกื้อกูลการอยู่ร่วมกัน เมื่อประยุกต์กับสิ่งของ เราต้องแยกการยกให้จากการให้ยืมอย่างตรงไปตรงมา หากยกให้จริง การวางกรรมสิทธิ์ช่วยให้ทานไม่กลายเป็นการควบคุมผู้รับผ่านความกตัญญูที่เรากำหนดฝ่ายเดียว

ค่อย ๆ นำมาฝึกในวันนี้

เลือกของสะอาดและใช้ได้ บอกข้อจำกัดด้านความปลอดภัยให้ครบ แล้วตกลงให้ชัดว่าให้หรือยืม หากยังหวงมากอาจเก็บไว้ก่อนอย่างซื่อสัตย์ เมื่อให้แล้วเห็นการใช้ที่ต่างกัน ถ้าไม่มีอันตรายให้ฝึกรับรู้ความเสียดายโดยไม่สั่งให้เขาดูแลความสบายใจแทนเรา

การแบ่งปันที่ชัดเจนลดภาระทั้งสองฝ่าย เมื่อยอมให้ของไปมีชีวิตตามผู้รับ เราก็มีพื้นที่ดูแลสิ่งที่ยังอยู่ในความรับผิดชอบของตน